บันทึกครั้งที่ 10

รายงานผลจากการไป ร.ร สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม

สรุป จากการฟังคำบรรยายทั้ง 3กลุ่ม
เล่าการดำเนินกิจกรรมที่ไปลงสังเกตเด็ก ที่มีรูปแบบเดียวกัน ลักษณะกิจกรรมที่มีการใช้สื่อเครื่องเทปบันทึกเสียงต่างๆให้เด็กฟังและพูดตามเสียงนั้น และการฟังเพลงบรรเลงแล้วให้ลากเส้นตามเสียงที่ได้ยิน เล่านิทานผ่านเสียงบันทึก เด็กจะมีพฤติกรรมที่ชัดเจนคือ เด็กเขินอายเป็นเพราะเด็กไม่คุ้ยเคยกัยผู้ที่จัดกิจกรรม และเด็กไม่ตอบคำถามที่ผู้จักถามเด็กแต่เด็กบ้างคนพูดก่อนผู้จัดได้ถาม และตอบได้ดีเวลาถามเด็ก

บันทึกครั้งที่9

วันนี้อาจารย์ตรวจนิทานเกี่ยวกับการตั้งคำถามที่เป็นปริศนาคำทายแล้วให้ทาย เป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเด็กและให้เด็กสามารถมองเห็นภาพที่ชัดเจน สามารถให้เด็กทายนิทานที่เราตั้งให้ถูก
บรรยากาศในห้องเรียน
1.ได้เรียนรู้ในภาษาในการทำปริศนาคำทาย
2.อาจารย์สาธิในการทำปริศนาคำทายที่ถูกต้องและทำให้ใจในสิ่งที่อาจารย์ทำและเข้าใจ

บันทึกครั้งที่8

จัดกลุ่มทำกิจกรรมเกี่ยวกับการสังเกตพฤติกรรมของเด็ก
อ่านนิทาน อัดเสียงฟังเด็กฟัง การฟังเพลง สิ่งของที่ชอบมากที่สุด

หลักการสำคัญในการเล่านิทาน
1.การเลือกหนังสือ
2.การตั้งคำถามเด็ก

บันทึกครั้งที่7

จากที่ไปศึกษาดูงานที่โรงเรียนอนุบาลสามเสน
ได้รู้ว่าที่โรงเรียนมีการเรียนการสอนแบบบูรณาการและมีการจัดกิจกรรมหลัก 6 กิจกรรมมาใช้ในโรงเรียนเป็นแห่งแรก ดังนี้
1.กิจกรรมการเคลื่อนไหวและจังหวะ
2.กิจกรรมสร้างสรรค์
3.กิจกรรมการเล่นในห้องเรียน
4.กิจกรรมในวงกลม
5.กิจกรรมการเล่นกลางแจ้ง
6.กิจกรรมเกมการศึกษา

บันทึกครั้งที่ 6

สรุป
การใช้ภาษาในการที่เราจะนำไปสอนเด็กแต่ละวัน ซึ่งต้องจัดประสบการณ์ในการเรียน
และให้เล่าเกี่ยวกับประกาศ
บรรยากาศในห้องเรียน
1.ได้ทราบเกี่ยวกับการประกาศโดยอาจารย์จะสาธิตการประกาศขายบ้าน แล้วให้เพื่อนลองพูดประกาศเหมือนอาจารย์
2.อาจารย์เป็นกันเองมาก
3.น้ำเสียงในการประกาศชัดเจน

บันทึกครั้งที่ 5

สิ่งที่ได้รับจากที่เพื่อนนำเสนองาน
เรื่อง การจัดประสบการณ์สำหรับเด็ก
การจัดประสบการณ์สำหรับเด็กทำให้เด็กเกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้สอดคล้องกับพัฒนาการ เพื่อส่งเสริมทักษะทางด้านการฟัง พูด อ่าน เขียนและต้องผ่านการลงมือกระทำ ทดลอง ปฏิบัติจริง บนพื้นฐานอย่างอิสระ

บรรยากาศในการเรียน
1.เพื่อนนำเสนองานบางครั้งอธิบายไม่เข้าใจ
2.เพื่อนนำเสนอพูดน้ำเสียงยังไม่ชัดเจน คำควบกล้ำ
3..อากาศในห้องเรียนเย็น

บันทึกครั้งที่ 4

อาจารย์ให้นำเสนองาน สรุปใจความสำคัญดังนี้
กลุ่ม 1 เรื่อง ความหมายของภาษา
ภาษาเป็นสิ่งจำเป็นในการถ่ายทอดวัฒนธรรม ซึ่งภาษาได้แก่การฟัง การพูด การอ่าน การเขียน นอกจากนี้ท่าทางหรือสัญลักษณ์ยังเป็นภาษา ซึ่งมีผู้ส่งสารและผู้รับสารต้องเข้าใจความหมายตรงกัน


กลุ่ม 2 เรื่อง ทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญา
ทฤษฎีของเพียเจต์ คือการเรียนรู้ของเด็กเป็นกระบวนการทำงานของระบบประสาท เรียกว่า"ปฏิบัติการ"
ทฤษฎีของบรูเนอร์ เป็นการเรียนรู้จากการทำกิจกรรมผ่านทางสมอง


กลุ่ม 3 เรื่อง จิตวิทยาการเรียนรู้
เป็นกระบวนการที่มีความสำคัญและจำเป็นในการดำรงชีวิต สิ่งมีชีวิตไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์เริ่มเรียนรู้ตั้งแต่แรกเกิดจนตาย ดัง "สิ่งที่ทำให้คนเราแตกต่างจากสัตว์อื่น ๆ ก็เพราะว่า คนย่อมมีปัญญา
องค์ประกอบสำคัญของการเรียนรู้
1. แรงขับ เป็นความต้องการที่เกิดขึ้นภายในตัวบุคคล
2. สิ่งเร้า เป็นสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ต่างๆ
3. การตอบสนอง เป็นปฏิกิริยา หรือพฤติกรรมต่างๆ ที่แสดงออกมาเมื่อบุคคลได้รับการกระตุ้นจากสิ่งเร้า
4. การเสริมแรง เป็นการให้สิ่งที่มีอิทธิพลต่อบุคคลอันมีผลในการเพิ่มพลังให้เกิดการเชื่อมโยง ระหว่างสิ่งเร้ากับการตอบสนองเพิ่มขึ้น


กลุ่ม 4 เรื่อง แนวคิดนักการศึกษา
การสอนภาษาแบบองค์รวม คือการสอนที่เป็นไปตามธรรมชาติ เน้นสื่อที่มีความหมาย ประสบการณ์เดิม
หลักการอ่านและเขียนภาษาแบบองค์รวม
1.ผู้อ่านต้องต้องเก็บข้อมูลและทำความเข้าใจความหมายข้อความที่อ่าน
2.กระบวนการอ่านต้องเชื่อมโยงกับรูปภาพที่เด็กเห็น
3.การเขียนจะเน้นความสัมพันธ์
นักทฤษฎี
ดิวอี้ เกิดจากประสบการณ์การลงมือกระทำ
ไวกอตสกี การเรียนรู้จาการปฏิสัมพันธ์กับบุคคลใกล้เคียง
ฮอลลิเดย์ สถานการณ์ในสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลต่อภาษาสำหรับเด็ก


กลุ่ม 5 เรื่อง การจัดประสบการณ์สำหรับเด็ก
หลักการจัดการเรียนรู้
ทำให้เด็กเกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
จัดประสบการณ์ให้สอดคล้องกับพัฒนาการ เพื่อส่งเสริมทักษะทางด้านการฟัง พูด อ่าน เขียน
และต้องผ่านการลงมือกระทำ ทดลอง ปฏิบัติจริง บนพื้นฐานอย่างอิสระ